Eindelijk!! Na (te) lange tijd dan nog een reisverslag van het super-gezellige buitenlandweekend in Mesenich, Duitsland.
Gelukkig heb ik een (mini)-dagboekje bijgehouden.
Maandag 30 mei vertrokken we richting Moezel.
Het was fantastisch zonnig en warm weer, een prachtige dag om de rit te rijden. Cees en Gonnie gingen voor het eerst mee, zo’n lange afstand hadden ze nog nooit gereden en de motor was volgepakt met attributen voor het kamperen, Gonnie had zelfs een volgepakte rugzak op haar rug waar aan beide kanten twee bekers hingen die als er als oortjes aan een hoofd (tas) uitzagen, een grappig gezicht. Wij hadden het met onze aanhanger dan wel een stuk luxer.
We hadden afgesproken het 1e deel van de reis maar over de snelweg te rijden, dit om een beetje op te schieten. Dan een stuk binnendoor, wat een mooie rit zou zijn. Dat was inderdaad het geval maar het was wel een stukje om, waardoor de reis langer duurde dan gepland en Gonnie, die minder comfortabel zat dan ik, was aan het eind van haar Latijn en zo stijf als een plank met een ‘houten kont’.
Toen we rond 17.00 uur aankwamen op de welbekende camping in Mesenich was alleen Arend aanwezig, druk doende zijn tent op te zetten, Kamp en Meeg die hier al een paar dagen waren met hun vrouwen, zijn een ritje in de omgeving aan het maken.
We gingen een plekje voor de tent zoeken en tijdens het opzetten van onze tenten kwamen de Wuto’s aan. We werden met open armen ontvangen en kregen allerlei goedbedoelde adviezen t.a.v. het opzetten van onze tenten.
Het was warm, Cees en Gon, die voor het eerst hun nieuwe tent moesten opzetten waren al vrij snel klaar, wij, R&A, waren nog druk met alle haringen die rondom in de nogal harde grond geslagen moesten worden, maar uiteindelijk stonden beide tenten ingericht en wel en zónder vervelende opmerkingen over en weer, naar tevredenheid en konden we eindelijk wat drinken. Iets wat echt nodig was want we hadden liters vocht verloren met dit harde ‘werken’.
En toen werd het etenstijd…….baaaaalen, er was geen enkel goed restaurant geopend en we moesten het met een patatje en een gefrituurde snitzel doen uit de snackbar van de camping. Maar goed, de avond met z’n allen rondom de grote tafeltennistafel die we konden gebruiken, maakte de wat sobere maaltijd meer dan goed.
De regels aangaande het kamperen en de aankomende week werden ons voorgedragen door onze welbekende voorzitter waarna we aan het gezellige deel van de avond konden beginnen, een drankje en bijpraten tot in de late uurtjes. Ja en dan slapen, dat zou weer uitproberen worden en met met de herinnering aan vorig jaar Bretagne hadden we het nu anders bedacht.
Dinsdag
Gelukkig de nacht goed doorgekomen ook al was ons luchtbed ietwat aan de zachte kant, ik (A) was heerlijk warm gebleven. Het was wat luidruchtig rondom ons vanwege enkele bomen die ‘s nachts doorgezaagd moesten worden.
Maar wat een suprise!!!! Ik was vandaag jarig, ritste onze tent open en daar stond een hele ontvangstcommissie klaar en zongen voor mij op de ‘vroege’ ochtend het lang zal ze leven. Onze tent helemaal versierd met ballonnen en slingers. Wat een fantastisch begin van mijn verjaardag, ondanks de wat sombere en druilerige ochtend, dit had ik nog nooit meegemaakt. Allemaal nog superbedankt voor dit feestje.
Hierna konden we met het welbekende ontbijt beginnen en de ‘koks’ stonden al weer klaar achter de skottelbraai om de eitjes met spek te bakken.
Het was zoals iedere dag van deze vakantie een prachtig begin van de nieuwe dag. Vandaag werd het gelukkig toch nog droog, al bleef het wat fris en bewolkt. Deze dag hadden we geen bijzondere activiteiten gepland en ieder ging zijn eigen gang. Wij, C-G-R&A gingen lopend richting Senheim om e.e.a. in te slaan om mijn verjaardag een beetje op te leuken en te vieren. Een leuk dorpje trouwens, dat Senheim. Jammer dat het zonnetje er niet bij was. We hebben een bakker gevonden waar we taart kochten en bij een wijnboer een paar lekkere flessen wijn ingeslagen en zijn teruggelopen naar de camping in Mesenich waar iedereen al weer rondom de tafel zat. Meteen de taart maar rondgedeeld en een wijntje genomen.
Ondertussen kwam onze oudste deelnemer, Nico v/d Braak aangereden, doorweekt van de regen, hij was helemaal vanuit Spanje gekomen en had onderweg veel slecht weer gehad. Met man en macht werd snel zijn tent opgezet en schoof Nico aan om weer wat op te warmen en zijn belevenissen van het treffen in Spanje met ons te delen. Hij was opnieuw onderscheiden als oudste deelnemer van het treffen en had een mooi standaardje ontvangen die hij de kring liet rondgaan. Daarna zijn we met z’n allen naar het restaurant in de buurt gegaan en hebben daar heerlijk warm gezeten en gegeten.
Woensdag
Vandaag was het een prachtige zonnige dag en er stond een rit op de planning voor een mooie route richting Luxemburg waar we naar een eventuele locatie gingen kijken voor het buitenlandweekend voor 2012. We reden via mooie binnenwegen en een enkele snelweg richting Clairveax-Vianden-Consdorf in het Müllerthal. We hebben onderweg een drietal campings bekeken en werden vooral enthousiast van de laatste twee..
Al met al hadden we toch 340 km op de teller staan, opnieuw een lange tocht voor Gonnie, eigenlijk een beetje té lang, maar ze had het manmoedig volgehouden op de vrij smalle duo-zit van Cees zijn motor’s Avonds kwamen Jan en Malgosia de gelederen versterken en zetten hun tent in snel tempo op. Fijn dat ook zij goed aangekomen waren.
Donderdag
Op Gonnie, die nog een beurse derrière had van de vorige dag en Aagje na, is de rest gaan toeren. Het was een prachtige dag met veel zon, wij hebben ons dus prima vermaakt met lekker ‘chillen’ , lezen en wandelen. De ‘riders’ zijn in de buurt wezen toeren en hebben lekker bochtjes geoefend in de omgeving waarbij Cees iedereen zijn ‘stunt’ heeft laten zien die gelukkig zonder gevolgen bleef op een paar gevoelige ribben na.
Toen iedereen op honk was hebben we gezellig bij elkaar gezeten en Wim Garmin-les gaf. Rond etenstijd ging iedereen zijn eigen potje koken waarbij het leek dat elk op zichzelf bezig was maar wat toch een bepaalde saamhorigheid gaf.
Helaas werd er tijdens het eten íngebroken op ons veldje, er kwamen indringers die er ook bij wilden horen maar wat door onze groep niet werd gewaardeerd, het was geen ‘Winger’ en paste er niet echt tussen, een ‘Looser’ dus. Toch werd de tent opgezet onder ‘gezellige’ Hollandse hits uit de speakers van een van de motoren, een blauwe meen ik me te herinneren, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Na het eten hebben weer een gezellige avond rond De Tafel doorgebracht onder het genot van een drankje en sterke verhalen over ervaringen, vakanties, motoren en allerlei ander ‘belangrijke’ zaken.
Vrijdag
Deze ochtend hadden Cees en René de ei-en-spek-bakken-taak op zich genomen, wat prima lukte.
Wat opviel was dat onze ‘Looser’ weer met zijn tent bezig was en nu aan het afbreken! Had hij het toch niet zo gezellig gevonden bij ons? Nou ja we treurden er niet om.
Vandaag stond een rit naar de Lorelei gepland. Het was opnieuw prachtig weer om te rijden en iedereen had er zin in. René ging voorop met de route in zijn Garmin tot de pont waarmee we naar de overkant moesten. Die Garmin, ja, daar kan je toch niet voor de 100% op vertrouwen, gelukkig heeft René een wereldkaart in zijn hoofd zitten en samen met een goed richtingsgevoel kwamen we op het juiste punt aan. Na de overtocht met de pont heeft Wim ons verder naar de Camping Lorelei geleid waar we door de ons bekende eigenaar hartelijk werden begroet.
We maakten een plasstop dronken wat, en zijn daarna via een prachtige route met mooie bochtige weggetjes teruggereden naar Mesenich, onderweg nog bij de Aldi boodschappen gedaan voor de barbecue.
Helaas moesten we lang wachten op het vlees wat volgens afspraak zou worden gebracht, uiteindelijk hebben we het toch zelf moeten halen en ook de barbecue moest al rijdend vanaf de slager/restaurant mee worden genomen maar uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten en was er nog voldoende over om ook de volgend dag er nog van te eten. Iedereen was moe en voldaan van het eten en de lange dag, het licht doofde dan ook al om 23.30 uur.
Zaterdag
Dit was een dag die iedereen naar eigen idee kon invullen, er was niets gezamenlijks ingepland met uitzondering van het ontbijt en avondeten natuurlijk.
Nico had besloten om vandaag naar huis te gaan, hij had geen zin in weer een nat pak, nu was alles droog en de weersverwachting voor vandaag was ook redelijk, met de verwachting dat het morgen zou gaan regenen. Zo ging die dag iedereen zijn eigen weg en wij, R&A gingen naar een edelsteengroeve in Idar-Oberstein.
Via een prachtige route reden we er naar toe, hebben daar gewandeld en rondgekeken. Men kon er zijn eigen edelsteen opgraven of met een gids de groeve bezichtigen. Helaas waren we aan de late kant en konden we hieraan niet deelnemen. Toen we aan de terugtocht wilden beginnen kwamen er erg donkere wolken aandrijven en moesten we schuilen voor een (wat een opluchting) bui-TJE. Onderweg nog wel een beetje regen gehad maar uiteindelijk viel het reuze mee.
Iedereen was intussen weer aanwezig op ‘ons’ plekje en de barbecue stond weer klaar waarna we opnieuw lekker hebben gegeten.
Toen begonnen pas echt de dikke buien binnen te dringen en ging het knap hard regenen. Gelukkig waren er al een paar dagen van tevoren een paar zeilen gespannen die meegebracht waren door de Megens. We schoven lekker dichtjes bij dichtjes en het werd een super gezellige laatste avond.
Zondag
Iedereen was op tijd wakker en nadat alle tenten waren afgebroken en de karretjes waren ingeruimd gingen we richting Nederland.Het was prettig om zo met elkaar op te rijden.In Venlo aangekomen had iedereen toch zin om wat te eten.
Omdat René hier bekend was hadden we vrij snel na de afslag een restaurant gevonden waar we heerlijk hebben gegeten. De weergoden hebben ons goed begeleid want toe we net er zaten begon het keihard te regenen, wij zaten echter gezellig en droog onder een afdak.
Eén minpuntje was dat Riet erg lang op haar ‘heerlijke’ gerecht moest wachten, wat daarna ook nog eens ontzettend tegenviel, een pannenkoek met daar bovenop een paar asperges, echt jammer.
Gelukkig kreeg ze als tegemoetkoming een drankje het toetje gratis. Intussen was het weer droog geworden en zijn allen richting eigen woonplaats gereden en hebben luid toeterend afscheid van iedereen genomen.
Het was een ZEER geslaagd en gezellig weekend/week en zeker voor herhaling vatbaar. Ik denk dat ik wel namens iedere deelnemer mag spreken en allen die voor de organisatie van deze dagen verantwoordelijk was heel erg bedanken!!!
Groeten van Aagje,
lid van de WinGers uut ’t OOSTEN
Toen we rond 17.00 uur aankwamen op de welbekende camping in Mesenich was alleen Arend aanwezig, druk doende zijn tent op te zetten, Kamp en Meeg die hier al een paar dagen waren met hun vrouwen, zijn een ritje in de omgeving aan het maken. 
Het was zoals iedere dag van deze vakantie een prachtig begin van de nieuwe dag. Vandaag werd het gelukkig toch nog droog, al bleef het wat fris en bewolkt. Deze dag hadden we geen bijzondere activiteiten gepland en ieder ging zijn eigen gang. Wij, C-G-R&A gingen lopend richting Senheim om e.e.a. in te slaan om mijn verjaardag een beetje op te leuken en te vieren. Een leuk dorpje trouwens, dat Senheim. Jammer dat het zonnetje er niet bij was. We hebben een bakker gevonden waar we taart kochten en bij een wijnboer een paar lekkere flessen wijn ingeslagen en zijn teruggelopen naar de camping in Mesenich waar iedereen al weer rondom de tafel zat. Meteen de taart maar rondgedeeld en een wijntje genomen. 
Hij was opnieuw onderscheiden als oudste deelnemer van het treffen en had een mooi standaardje ontvangen die hij de kring liet rondgaan. Daarna zijn we met z’n allen naar het restaurant in de buurt gegaan en hebben daar heerlijk warm gezeten en gegeten.
lange tocht voor Gonnie, eigenlijk een beetje té lang, maar ze had het manmoedig volgehouden op de vrij smalle duo-zit van Cees zijn motor’s Avonds kwamen Jan en Malgosia de gelederen versterken en zetten hun tent in snel tempo op. Fijn dat ook zij goed aangekomen waren. 
Vrijdag
Het was opnieuw prachtig weer om te rijden en iedereen had er zin in. René ging voorop met de route in zijn Garmin tot de pont waarmee we naar de overkant moesten. Die Garmin, ja, daar kan je toch niet voor de 100% op vertrouwen, gelukkig heeft René een wereldkaart in zijn hoofd zitten en samen met een goed richtingsgevoel kwamen we op het juiste punt aan. Na de overtocht met de pont heeft Wim ons verder naar de Camping Lorelei geleid waar we door de ons bekende eigenaar hartelijk werden begroet.
We maakten een plasstop dronken wat, en zijn daarna via een prachtige route met mooie bochtige weggetjes teruggereden naar Mesenich, onderweg nog bij de Aldi boodschappen gedaan voor de barbecue.
Het was prettig om zo met elkaar op te rijden.In Venlo aangekomen had iedereen toch zin om wat te eten. 
Intussen was het weer droog geworden en zijn allen richting eigen woonplaats gereden en hebben luid toeterend afscheid van iedereen genomen.